एखादा लहानसा नजरानजरीचा क्षण
सुकलेल्या फुलासारखा.
हळूच खिशात लपवून ठेवायला,
विरघळून जाईस्तो
दिवसचे दिवस बोटांनी चाचपून बघायला,
खूश खूश होऊन
पुन्हा पुन्हा जगायला,
आवडतं मला.
तुला पुरतात,
दिसल्या न दिसल्याशा सोबती.
वळून पाहावं,
तर होत्या की नव्हत्या होऊन जाणाऱ्या.
दिवसचे दिवस हुलकावणी देणाऱ्या
गाण्याच्या चालीसारख्या
निसटत्या.
सांग,
कशी पडावी गाठ,
फुलाची
अन्
बोलाची?