मुख्य मजकुराकडे जा
मेघना भुस्कुटे

बाकी

१२ एप्रिल, २०२०

कुठेकुठे वळवळणारी, निसटत्या शेपट्यांची टोकं दिसतात.

बाकी

चिमण्या. कावळे. पोपट. दयाळ.

वेडे राघू. शिंपी. कोतवाल.

नाचण. साळुंक्या. लालगांड्या बुलबुल.

मधमाश्या. कुंभारमाश्या. फुलपाखरं.

एखादा चमकता निळाभोर खंड्या.

खारींचा कलकलाट.

होळीच्या रात्री अंगावर रंग माखून घेतल्यावर दिसतात तशी भांबावलेली कुत्री मोकाट.

सोनेरी उन्हं.

गाडीच्या चाकाएवढाल्ले लालकेशरी चंद्र.

निळंशार चकचकीत आभाळ.

चैत्रानं जडावून मातलेल्या सृष्टीचा उताट.

बाकी

कुठेकुठे

भेदरलेल्या निसटत्या, जिवंत शेपट्यांची टोकंच तेवढी दिसतात.

मेघना भुस्कुटे

कविता

मूळ Blogspot पृष्ठ: meghanabhuskute.blogspot.com/2020/04/blog-post.html